13 اکتبر 2023- مطالعه ی اخیراً منتشر شده در Scientific Reports نشان داده است که مصرف همزمان متفورمین و مهارکننده‌های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز 2 (SGLT2) پیشرفت رتینوپاتی دیابتی(DR)  را در بیماران دیابتی به تاخیر می‌اندازد.

محققان گزارش دادند که افزودن مهارکننده‌های SGLT2 به رژیم درمانی ضد دیابت، با خطر قابل‌توجه بالاتر  پیشرفت رتینوپاتی دیابتی در کوتاه‌مدت، اما خطر قابل‌توجه کمتر پیشرفت رتینوپاتی دیابتیدر طولانی‌مدت مرتبط بود.

آنها افزودند: تداوم درمان اضافی SGLT2is ممکن است مزایایی فراتر از کنترل قند خون برای بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی داشته باشد.

رتینوپاتی دیابتی، شایع ترین عارضه در دیابت است و علت اصلی نابینایی است. در بین بیماران دیابتی، شیوع جهانی رتینوپاتی دیابتی 22.27 درصد است. با وجود این، مکانیسم های اساسی DR به دلیل پاتوفیزیولوژی پیچیده آن به طور کامل شناخته نشده است.

مهارکننده های SGLT2، از جمله کاناگلیفلوزین، داپاگلیفلوزین و امپاگلیفلوزین به طور گسترده برای درمان دیابت نوع 2 (T2D) استفاده می شوند. استفاده از آنها در عمل بالینی اغلب برای تنظیم قندخون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که مستعد نارسایی قلبی هستند، به دلیل مزایای مرتبط با پیامدهای قلبی عروقی (CV) توصیه می شود.با این حال، هیچ گزارشی از یک مطالعه جمعیتی در مقیاس بزرگ در مورد اثرات مهارکننده‌های SGLT2 بر رتینوپاتی دیابتی وجود ندارد و به گفته نویسندگان، نتایج واقعی تایید نشده است.

برای پر کردن این شکاف دانش، دکتر Chun-Ju Lin، و همکارانش ازدانشکده پزشکی دانشگاه پزشکی چین، در تایچونگ تایوان، به بررسی تاثیر درمان مکمل SGLT2 در کنار متفورمین بر پیشرفت رتینوپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در جمعیت تایوان از سال 2016 تا 2018 پرداختند.

این مطالعه شامل 3,432,911 بزرگسال مبتلا به دیابت نوع 2 در تایوان بود. داده‌های مربوط به سن، جنس، درآمد، امتیاز شاخص شدت عوارض دیابت، بیماری‌های همراه، مرحله‌بندی بیماری کلیوی، و داروهای ضد دیابت لحاظ شد. نتیجه پیشرفت رتینوپاتی دیابتی بود که با کدهای روش های درمانی رتینوپاتی در سوابق پزشکی بیمار در طول مطالعه، تعیین شد. برای اعتبار سنجی یافته ها، تجزیه و تحلیل حساسیت انجام شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

· نسبت خطر تعدیل شده (aHR) پیشرفت رتینوپاتی دیابتیبرای گروهی که SGLT2is به درمان آنها افزوده شد نسبت به گروه کنترل، 0.89 بود.

· منحنی Kaplan-Meier برای نرخ بروز تجمعی نشان داد که بروز تجمعی پیشرفت DR به طور قابل توجهی در گروه SGLT2is کاهش یافته است.

· استفاده از SGLT2 برای کمتر از یک سال و 1-2 سال با افزایش قابل توجه در خطر پیشرفت DR همراه بود(aHR به ترتیب 1.56و 1.88).با این حال، اگر رژیم SGLT2is برای بیش از 2 سال استفاده شود، خطر به طور قابل توجهی کاهش می یابد( aHRبرابر با 0.41).

· تجزیه و تحلیل سریالی حساسیت یافته های ثابتی را نشان داد.

· نسبت خطر تعدیل شده ی پیشرفت رتینوپاتی دیابتی برای گروه SGLT2is نسبت به گروه غیرSGLT2is ، بر اساس یافته های فوندوسکوپی یا غیرمستقیم افتالموسکوپی ظرف یک سال قبل از تاریخ نتیجه، 0.82 بود.

محققان پیشنهاد کردند: چشم بیماران مبتلا به دیابت که در معرض خطر بالایی برای رتینوپاتی دیابتی است، باید قبل از شروع درمان های تهاجمی برای دستیابی به کنترل خوب قند خون، مورد ارزیابی قرار گیرد.

آنها نتیجه گیری کردند که درمان طولانی مدت با یک مهارکننده SGTL2 بدون وقفه ممکن است به طور موثر از پیشرفت DR جلوگیری کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/long-term-use-of-sglt2-inhibitors-may-prevent-diabetic-retinopathy-progression-in-diabetes-patients-118706